bijan moosavi بيژن موسوي

 
CV_سی وی
performance_اجراها
discography_دیسکوگرافی
on media_در رسانه ها
links_لینک ها

 

   
 

Tehran Square Mile Sound Field + Rescue Platform

Sound installation

2010 (Tehran/Iran)

 

ميدان صوتي يک و شش دهم کيلومتر مربع تهران + سکوی نجات

چيدمان صدا

1389 (تهران/يران)


 

Tehran Square Mile Sound Field + Rescue Platform was a sonic exploration of public spaces at the centre of the capital city of Tehran. The installation consisted of two speakers, headphones and a MP3 player placed in a small transparent box filled with objects found from the nature, aimed to draw the attention of the audience to the contrast between the soundscapes in a metropolis like Tehran and the nature in the country by juxtaposing the two sounds at gallery space.

The piece was a contribution to a group exhibition at Azad Art Gallery in Tehran in 2010 with the title Tehran: 1mile² and it came out as a result of a collaborative project called 1mile² which took place from late 2009 until early 2010 and was commissioned by Visiting Arts institute. The project aimed to inspire a group of local artist including Mehrdad Afsari, Mahmoud Bakhshi, Neda RazaviPour, Kianoosh Vahabi and myself as well as the London-based artist Andrew Dodds and a local ecologist to explore the cultural and ecological diversity of a certain square mile of the city through artistic engagement.

The project involved many excursions throughout the region which at the end resulted for me in more than 3 hours of field recording from the city. Although in the beginning I was expecting to find no sound but the noise of the traffic, as the project progressed through time I started to discover quite unique and interesting sounds that would well represent the characteristics of Tehran; Sounds like the prayer's call playing three times a day through megaphones on top of mosques all around the city, drivers calling for passengers to fill their taxis which are being shared by several people and music being played back through speakers to the pavement from CD/book stores. I then made 10 sound clips of 3 minuets long each to be played through the speakers at the gallery as the Tehran Square Mile Sound Field. Through a short trip to the green country side in north of Iran I also did 2 hours of field recording from the nature which I later made into 5 clips of 2 minuets long each and played them through headphones as the Rescue Platform.

* * *

میدان صوتی یک و شش دهم کیلومتر مربع تهران + سکوی نجات کاوشی بود صدایی در مکانهای عمومی مرکز شهر بزرگ تهران. این چیدمان از دو بلندگو، هدفون و یک دستگاه پخش امپیتری که در جعبهی کوچک شفافی پر از اشیای پیدا شده از طبیعت جاسازی شده بود تشکیل میشد و هدفش کشاندن توجه مخاطب به تفاوت بین صداهای شهر بزرگی مثل تهران و طبیعت خارج از شهر بود با کنار هم گذاشتن این دو صدا در محیط نمایشگاه.

این کار سهم من از نمایشگاه گروهیای با عنوان تهران: یک و شش دهم کیلومتر مربع بود که در گالری طراحان آزاد در تهران و در سال 1389 برگزار شد و نتیجهی پروژهی گروهیای با عنوان یک مایل مربع بود که در اواخر سال 1388 و به خواست موسسهی ویزیتینگ آرتز انجام شد. هدف این پروژه الهام دادن به گروهی از هنرمندان محلی از جمله مهرداد افسری، محمود بخشی، ندا رضویپور و خود من و هم‌چنین اندرو دادز هنرمند مستقر در لندن و یک زیستشناس محلی بود برای جست و جوی تنوع فرهنگی و زیستشناسی در محدودهی یک و شش دهم کیلومتر مربع از شهر تهران از طریق درگیری هنری با آن.

این پروژه گشت زدنهای زیادی را در آن منطقه با خود به همراه داشت که نتیجهاش برای من ضبط کردن بیش از 3 ساعت صدا از شهر بود. گرچه در ابتدا انتظار نداشتم که جز سر و صدای ترافیک شهری صدای دیگری پیدا کنم، اما همین طور که پروژه پیش میرفت شروع به کشف صداهایی جالب و منحصر به فرد کردم که به خوبی شخصیت تهران را نمایش میدادند؛ صداهایی مثل صدای اذان که سه بار در روز از طریق بلندگوهای مسجدها در سرتاسر شهر پخش میشد، صدای رانندههای تاکسی که برای مسافر زدن داد میزدند و صدای موزیکی که از طریق بلندگوهای مغازه‌‌های سیدی و کتابفروشی در پیادهرو پخش میشد. بعدتر از این مجموعه 10 تکهی صدایی درست کردم به طول هر کدام 3 دقیقه که از بلندگوهای چیده شده در گالری و با عنوان میدان صوتی یک و شش دهم کیلومتر مربع تهران پخش میشد. در سفر کوتاهی که به منطقهی سرسبز شمال ایران کردم هم نزدیک 2 ساعت صدا از طبیعت ضبط کردم که از آن 5 تکهی صدایی به طول هر کدام 2 دقیقه در آوردم و با اسم سکوی نجات از هدفون پخششان کردم.